عنوان
|
تأثیر دعا و نیایش بر امنیت روانی و نشاط معنوی دانش آموزان دوره متوسطه دوم
|
نوع پژوهش
|
مقاله چاپشده
|
کلیدواژهها
|
دعا، نیایش، امنیت روانی، نشاط معنوی ، دانش آموزان
|
چکیده
|
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر دعا و نیایش بر امنیت روانی و نشاط معنوی دانشآموزان دوره متوسطه دوم انجام شد. روش این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی (نیمه تجربی) پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان پسر پایه یازدهم شهر بهار در سال تحصیلی 1403-1402 بود، که یک مدرسه پسرانه بهعنوان مدرسه پرآسیب در حاشیه شهر بهار شناخته شده بود و یک کلاس (کلاس 24 نفری) بهعنوان گروه آزمایش و دیگری (کلاس 24 نفری) بهعنوان گروه گواه انتخاب شدند. کلاس گروه آزمایش به طول 12 هفته هر هفته روز یکشنبه صبح در کلاس درس دین و زندگی جلسه قرائت زیارت عاشورا و در این 12 هفته سه روز در هفته اول صبح قرائت دعای عهد داشتند. کلاس گروه گواه در این مدت دعا و زیارت خاصی در مدرسه قرائت نکردند. ابزار گرداوردی دادهها شامل پرسشنامه امنیت روانی مزلو (2004) و نشاط معنوی چیریان و افروز (1395) بود. یافتههای پژوهش نشان داد: شرکت در دعا و نیایش بر ترکیب خطی امنیت روانی و نشاط معنوی دانشآموزان پسر پایه یازدهم تأثیر معنیدار دارد، و میزان تأثیر شرکت در دعا و نیایش بصورت همزمان بر ترکیب خطی امنیت روانی و نشاط معنوی دانشآموزان 948/0 بود، و میزان تأثیر شرکت در دعا و نیایش بر افزایش امنیت روانی 915/0و نشاط معنوی 827/0 بود. بنابراین نتیجهگیری می شود که دعا و نیایش بهعنوان راهکاری معنوی میتواند در تقویت امنیت روانی و نشاط معنوی دانشآموزان مؤثر باشد.
|
پژوهشگران
|
محمود زیوری رحمان (Mahmoud Zivari Rahman) (نفر اول)، علی گروسی (نفر دوم)
|